Hanna, Kim en Zaida delen een verlangen naar meer ruimte voor spel binnen hun kunstenaarspraktijk. In onze programmalijn ‘Ultimate Playground’ krijgen zij die speelruimte. Hun tentoonstelling is een gezamenlijke zoektocht naar het ongrijpbare ogenblik van momentum. De feestelijke opening op 23 januari is het startsein van een werkperiode in het Kunstenlab waarin nog van alles kan gebeuren.
Momentum omschrijven de 3 kunstenaars als het moment in hun werkproces wanneer ze, schijnbaar opeens, een gevoel van energie, aandacht en vertrouwen ervaren. De grootste kans om het te bereiken, ontstaat wanneer ze zonder druk van een beoogd eindresultaat, aan het spelen zijn in hun atelier. Tijdens de tentoonstelling wordt Kunstenlab hun werkplek en nodigen zij het publiek uit om deel te worden van hun zoektocht.
Hanna de Haan werkt tijdens de tentoonstelling aan een decor-achtige installatie die bestaat uit grote drukplaten en bijbehorende afdrukken. Ook experimenteert ze met bewegende elementen en het toevoegen van licht en schaduw in haar werk.
Kim Habers experimenteert tijdens de tentoonstellingsperiode voor het eerst met digitale tekeningen. Via een tijdrovend proces met lagen acryl verwijdert de kunstenaar na het printen de papieren onderlaag. Met de half transparante tekeningen die overblijven bouwt ze ruimtelijke werken waarin licht een grote rol speelt.
Zaida Oenema laat het raster, dat altijd de grondlaag is van haar werk, letterlijk los en gebruikt het als vorm om mee te spelen. Ze bouwt de beelden op door te experimenteren met papierpulp, waarin materiaal, formaat en kleurgebruik haar de mogelijkheid geven om vrijer en intuïtiever te werk te gaan.
Ook te zien in Kunstenlab
In zijn video-installatie DAWG laat Inne Feenstra honden op een hypnotiserend vertraagd tempo over een weg rennen, terwijl de camera hen steeds net voor blijft. Hoewel de video zelf geen geluid heeft wordt de dreiging van de rennende honden toch fysiek voelbaar door de gemotoriseerde drums die trillingen door de ruimte heen sturen.
Floor Coolsma laat in ‘nuit blanche’ een combinatie van bestaande en nieuwe tekeningen en sculpturen zien waarin dieren bijna altijd de hoofdrol spelen. Toch gaat het werk juist over haar eigen ervaringen als mens en haar gevoelens. Het zijn persoonlijke verhalen die een universeel karakter krijgen.